Ανάμεσα στο παδοπάτημα του αναστενάρη πάνω στις μάσκες

και στο να φοράς τη μάσκα μόνος στο αυτοκίνητο,

το χάσμα αγεφύρωτο.

 

Είναι πολλά τα κρούσματα Βαγγέλη

Κρούσμα, κρούσμα τον καημό μου

Τα μετράω και πονώ.

Κι είναι το παράπονο μου

Μη βρω περίπτερο ανοιχτό.

Σοκοφρέτες να μετράει

Κι όλο εκείνες να ρωτάει..

Που θα πάει..

Που θα πάει;

Μετά τις δώδεκα κολλάει;

Στο τσιγάρο που κρατώ

Στο ένα παγωτό

Να μη σώσω να ξημερωθώ.

Στο πακέτο αυτό το εφεδρικό

Στη μάσκα που φορώ

Μου τελειώνει το αντισηπτικό.

Φεγγαράκι μου λαμπρό

Φέγγε μου να ξεγλιστρώ

από το συνωστισμό

Δεν ξανά / μπαίνω στο μετρό

Με τα ποδάρια θα γυρνώ.

Δικό σας.

Τα υγειονομικά