Η ΑΝΑΚΑΜΨΗ  (Song Version)

Χαχα κάτι ανέκδοτα
Κι ο Τοτός ζηλεύει!
Που είδε την ανάκαμψη
Θαρρώ πως μας δουλεύει.
Μην παίζεις με τον πόνο μας
Παίξε.. με τίποτ΄άλλο
Δεν είμαστε για χωρατά
Μη μας πατάς τον κάλο,
Στο λέω μες στα μούτρα σου
Φτάνει! Δεν πάει άλλο..
Τι τα φοράς μωρ’ τα γυαλιά
Και βλέπεις ανακάμψεις
Μπας κι είν' γυαλιά μ΄ακτίνες χ
Βρε μπας κι έχεις εκλάμψεις;
Βρε μπας κι έχεις οράματα
και βλέπεις και το μέλλον..

Μια του κλέφτη δυο του κλέφτη

Τρίτη και φαρμακερή

Η Ανάκαμψη που ψάχνεις

 Αργεί..

           Ως εδώ λοιπόν

Αυτή η κακή συνήθεια

Να’ μαστε καλά

Σαν τα παραμύθια

Μην είσαι για τα κλάματα
Μην είσαι  για μπουγέλο;
Κι ο άλλος αυτός ο φίλος σου
Ο παραμορφωμένος,
Απ’ τη πολλή τη μόρφωση
Είν’ αποχαυνωμένος.
ΣΤΟΥΡΝΟΣ θα ήταν στο σκολειό
Τον έδερνε η μαμά του,
Και τώρα που μεγάλωσε
Έκαμε μια μεγέθυνση
Κι άλλαξε τ΄όνομά του.
Βρε μπας και είμαι μύωπας

Εγώ να είμαι μύωψ;
Μην έχω καταρράκτη
Γιατί εγώ ανάκαμψη
Δεν βλέπω, μόνο στάχτη..

Μια του κλέφτη δυο του κλέφτη

Τρίτη και φαρμακερή

Η Ανάκαμψη που ψάχνεις

Αργεί..

Ως εδώ λοιπόν

Αυτή η κακή συνήθεια

Να’ μαστε καλά

Σαν τα παραμύθια

Στάχτη που λες και μπέρμπερη
Και ρημαδιό και πείνα
Φτώχεια κι άνεργους πολλούς
Και μέσα στην Αθήνα.
Την όμορφη πρωτεύουσα
Την κοσμοξακουσμένη.
Εδώ γινήκαν πόλεμοι,
για μιαν ωραία Ελένη.
Εδώ άνθισαν γράμματα και τέχνες κι επιστήμες
Ηρώων κατορθώματα χαράχτηκαν στις μνήμες.
Αριστοτέλης, Πλάτωνας, Σωκράτης κι άλλοι πόσοι
Εδώ εμεγαλούργησαν
Μα τώρα ήρθεν η πτώση..

 Μια του κλέφτη δυο του κλέφτη

Τρίτη και φαρμακερή

Η Ανάκαμψη που ψάχνεις

Αργεί..

Ως εδώ λοιπόν

Αυτή η κακή συνήθεια

Να’ μαστε καλά

Σαν τα παραμύθια

Στίχοι :  Ζωή Αλεξούλη J

Η ΜΕΡΚΕΛΑ! 

Ήτο γλυκιά ήτο παχιά, ( ζουμπουρλούδικο )
Είχε τις χάρες όλες!
Τα πάχη της τα κάλη της, 
κι ένα μάτσο βιόλες!
Τι νάζι τι χαμόγελο, 
τι μπλε ματάκια πλάνα!
Τι μπρίο και τι τσαχπινιά!
Ήτο σωστή ζαργάνα! (σφρσφρ σφρ σφυρίγματα)
Ήτο καλή ήτο χρυσή,
ήτο μαλαματένια.
Μάλαμα ήτο από παιδί.
Ήσανε μια γαρδένια!
Ήσανε κόρη πάστορα.
Κόρη μαμάς δασκάλας.
Γι’ αυτό παραμορφώθηκε!
Πρώτη ήτο στα μαθήματα!
Γίνηκε μαθουσάλας! (μαθουσάλας;;;;;)
Κόρη σοσιαλίστρια. (;)
Κόρη Σολιαλισμένη.
Οσάν την κόρη οφθαλμού
ήτο μεγαλωμένη.
Και μια και δυο μεγάλωσε. (ααααα!)
Και γίνηκε μεγάλη!
Πολύ μεγάλη και τρανή..
Τεραάστιο κεφάλι!
Στα δάχτυλα μας έπαιξε.
Ήσανε παιχνιδιάρα..
Και το μεσαίο μας έδειξε.
Ναα μια δαχτυλάρα! (Με το συμπάθειο)
Μας έπαιξε και στα χαρτιά,
στα ζάρια και στο σκάκι.
Και η Ελλάδα γίνηκε,
θαρρείς, το παιχνιδάκι!
Εμείς της τα χρωστούσαμε.
Και ζόρι εμείς τραβάμε..
Κι ολημερίς φωνάζουμε:
Πάρ'τα!!! Να μη χρωστάμε!!!
Ήτο καλή η πρόθεση.
Ήθελε να βοηθήσει.
Αλτρουισμός ήτο αγνός.
Γι’ αυτό θα μας.........Γ..Βοηθ- ήσει!
<<Βόηθα μας >> λέμε παναγιά! ( help πως το λένε)
<<Βόηθα>> εσύ Μαρία!
Τότε σαν μάννα εξ ουρανού
Ήρθε η Καγκελαρία! (alleluia, alleluia!)
Βαστάτε ωρέ τα άλογα!
Βαστάτε και τα ντουφέκια!
Αυτή η Καγκελάριός,
μας ................. τα πρέκια. (Συμπληρώστε τα κενά και κερδίστε πλούσια δώρα)

Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα ή καταστάσεις είναι συμπτωματική.
Υστερόγραφο- Δεν πιστεύω στις συμπτώσεις.

Ζωή Αλεξούλη
"Τα καλιαρντά"   

Ο γιατρός είπε να μου λένε σε όλα ναι ή να λέω σε όλους ναι; Τα μπέρδεψα πάλι :(

Η <<παιδεία παίζει>> με τα παιδιά της. ΑΝΤΙΦατΤική Σύνταξη.
 Η <<νέοι μεταναστεύει>> Αποκαρδιωτική Σύνταξη. 

http://www.youtube.com/watch?v=rZI8jM8yfk8&feature=c4-overview-vl&list=PL41afYuymYKkAhfrqwK_pFBlZ0IG8MLX5

O Κωνσταντίνος Κολοκοτρώνης και ο Εμμανουήλ Καραισκάκης είναι πολύ γνωστό ότι πολέμησαν στις θερμοπύλες (=Θερμές Πύλες που οδηγούσαν σε ιαματικά λουτρά/ Κατά πολλούς πύλες της κολάσεως) και κέρδισαν τους Πέρσιδες, οι οποίοι είχαν καταφτάσει στον Ελλαδικό χώρο επάνω σε χαλιά, σε μαγικά περσικά χαλιά. Ο Ελευθέριος Διάκος ήταν- σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες- ψάλτης και όχι διάκος όπως πολλοί πιστεύουν, και σύμφωνα με την παράδοση ήταν ο πρώτος που άνοιξε σουβλατζίδικο γνωστό με το όνομα ‘Ο Θανάσης’ στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας. Ο Πετρόμπεης Μαυρογιαλούρος, ο Μαυροσκορδάτος και ο Μακρυγιάννης Αγιάννης ήταν σωματοφύλακες στο σώμα του Ελληνικού στρατού και η ανδρεία και η χάρη τους ήταν τέτοια ώστε έμειναν στην ιστορία γνωστοί ως <<Οι τρεις χάρητες>>.
Χαρά μου να μοιράζομαι τις γνώσεις μου μαζί σας!! Η μόρφωση δεν κρύβεται παιδιά κακά τα ψέματα.. Εδώ έχω γράψει (για) ιστορικά σημεία και ΤΕΡΑΤΑ!!!
 Και μη ξεχνάτε..Σας αγαπώ :)

Η ΜΗΔΕΙΑ

Η ΜΗΔΕΙΑ

 (Μια σειρά από ατυχή γεγονότα)

 ....Ώστε έτσι ο ρεζίλης....

Μου τσιλιμπουρδίζει...

Παντρολογιέται μ’άλληνε

Το νευρικό το σύστημα

                                                            μου το ερεθίζει!!

Δεν ξέρει με ποια τα’ βανε

Ξινό θα του το βγάνω.

Εγώ είμαι κόρη βασιλιά

Σουβλάκι θα τον κάμω!!.......

Δωράκι στέλνω τώρα δα

Σ' αυτή τη γυναικούλα,

Κι ολόψυχα της εύχομαι

Γρήγορα και μανούλα!

Γιατί εγώ αγάπη μου

Είμαι μία κυρία!

Το δηλητήριο ήτανε

μεγάλη ατυχία!

Που να στα λέω, το άτιμο

Μες το δωράκι έπεσε,

Και καθώς είπαν οι ειδικοί

Έπεσε με μανία!

Τα κόρδωσε η καψερή.

Παει, να’ τα νε κι αλλη!

                                                        Πολύ στενοχωρήθηκα

                                                    Μ’ έπιασε το κεφάλι.

                                                  Σας λέω με κρατούσανε

                                                  μου ήρθε αντράλα, ζάλη!

                                                  Τώρα πια το ξεπέρασα

                                                 Κι έχω άλλα στα μυαλά μου.

                                                      Μα που είν’ αυτά,

                                                         τα δυο μικρά

τα όμορφα παιδιά μου;

                                                      Παιδιαά παιδάκιαα!

Μα πάλι μου κρυφτήκατε

                                                      Κι εγώ στο σιντιπλέιερ

                                                         Έβαλα τα παπάκια!

Ελάτε να χορέψουμε

Γλυκά μου ζουζουνάκια.

                                                        Ώπα και σας τσάκωσα!

                                                      Ακόμη εδώ μου είσαστε

Κλεισμένα στην υπόγα!

Αφήστε τώρα το κρυφτό

ας  παίξουμε τον μπόγια!

Μα που είναι εκείνο το κλειδί

Το υπόγειο να ανοίξω,

Το έχω χάσει μέρες τρεις

Αλλά δε θα τσιρίξω.

Να μην τρομάξει ο ποντικός

Κι όλη η φαμελιά του

Πως τα περνάτε μέσα εκεί

Καλή η συντροφιά του;

Μ’ αυτά κι εκείνα έπληξα

Να το και το κλειδάκι

Πάνω στην ώρα βρέθηκε

Αυτή η αφηρημάδα μου!

Το είχα στο τσεπάκι.

Αγάπες μου, μου λείψατε.

Τον ύπνο μου είχα χάσει

Εγώ χωρίς εσάς δε ζω

Κι ο Χάρος ας πάει να σκάσει..

Και μια που τον ανέφερα

Και το αίμα σας παγώνει,

Δυο λόγια θέλει να σας πει

Τον έχω στο μπαλκόνι.

Αφήστε τα μυξοκλάματα

Και που πήγε το θάρρος;

Έγινε παρεξήγηση

Είναι καλός ο Χάρος..

Θέλει μονάχα το καλό

Μια βόλτα θα σας πάει

Κι αν ίσως δε σας ξαναδώ

Θα ήταν της μοίρας το γραφτό

Και με τη μοίρα του κανείς

Ποτέ να μη τα βάνει!

Άντε τώρα πουλάκια μου

Να πάτε στο καλό.

Σας έντυσα, σας στόλισα..

Γκούτσι παρακαλώ!

Αμέ για ποια με πέρασες

Για καμία βλαχάρα;

Με γκούτσι τα μεγάλωσα

Και αστακό στη σχάρα.

Τρεις μέρες τώρα νηστικά

Χωρίς νερό, ούτε γουλιά!

φταίγαν εκείνα τα κλειδιά..

μα τι τα λέμε τώρα αυτά;

Χαλάμε τις καρδιές μας..

Δεν ειν’ καλό να ξύνουμε

οι ίδιοι τις πληγές μας.

Τα μαύρα τώρα βάζω εγώ

Μ’ εκείνη τη δανδέλα

Θαρρώ και πως με κόβουνε

Θαρρώ μου πάνε τρέλα!

Στον άντρα μου ένα μήνυμα

Θα ήθελα ν’ αφήσω

Όχι ντε μην τρομάζετε

Δε θα τον ευνουχίσω!

Σιγά να μην ασχοληθώ

Έχω δουλειές να κάμω.

Κι αν έκανα και τίποτα

Στα νεύρα μου απάνω,

Ευχές για τα καλύτερα!

Κι από  εδώ κι εμπρός,

Του εύχομαι ολόψυχα

Σύντομα και γαμπρός...

Ζωή Αλεξούλη (Τα τραγικά)