Κάποτε βρε αδερφέ..

Κάποτε βρε αδερφέ χτίζαμε κι ένα όνειρο τη μέρα..
Κάναμε υπομονή γιατί ο ουρανός θα γινόταν πιο γαλανός..
Τουλάχιστον το ένα από τα δύο άλογα θα ήταν άσπρο..
Τα κεφάλια μας ήταν γεμάτα χρυσάφι...
Το τσίρκο ήταν μεν χάρτινο όπως και το φεγγάρι.. Αλλά η ψυχή παρέμενε ταξιδιάρα...
Κάναμε ανέμελοι βουτιές από ψηλά σε μολυβένιες θάλασσες..
Κάποτε θυμάμαι μ' αγαπούσες τώρα σιωπή; (ψιλοάσχετο)
Τώρα άνοιξε πέτρα για να μπώ, να το πω.. Το άρτζυ το μπούρτζι κι ο λουλάς- τραγουδιστικά- να το πω; Tα μπoύτια σου Μαρία να το πω; Σαβαρακατρανέμια; Έλεος; Έλεος!

Ζωή Αλεξούλη :)